Historie van Dominicus
De heilige Dominicus Guzman (Caleruega, Castilië, 1170- Bologna, 6 augustus 1221) was de stichter van de Dominicanen. Hij studeerde in Palencia en werd rond 1195 kanunnik van de kathedraal van Osma (tegenwoordig Burgo de Osma). In 1203 en 1205 begeleidde hij als subprior van het kathedraalkapittel bisschop Diego van Osma op reizen naar Scandinavië in opdracht van de koning van Castilië. Dominicus kreeg hierdoor het idee om in Scandinavië te gaan missioneren. In 1206 kreeg hij van de paus een missietaak in de Languedoc, waar hij samen met Cisterciënzers de Kathaarse ketters moest bestrijden. Deze monniken bereikten weinig door hun hooghartig optreden en luxueuze uitstraling. Dominicus begon in alle eenvoud te prediken. Zijn prediking had duidelijk succes. Eind 1206 stichtte hij te Prouille ( nu Fanjeaux ) een vrouwenklooster, het eerste klooster van de latere Dominicanessen. In Toulouse begon hij met de oprichting van een orde voor de prediking. Van paus Honorius III verkreeg hij in 1216 goedkeuring voor zijn orde, De Dominicanen. In 1217 zond Dominicus zijn broeders uit naar Parijs, Spanje en Italië. De broeders moesten met name aan de universiteiten van Parijs en Bologna theologie gaan studeren. Er ontstond een internationale orde die in 1220 voor het eerst in Bologna een generaal-kapittel hield. De nadruk kwam sterk te liggen op studie en het in praktijk brengen van het Woord. Dominicus predikte in die jaren vooral in Noord-Italië. Hij deed afstand van de leiding van zijn orde. Uitgeput door het vele reizen stierf hij op 6 augustus 1221 te Bologna. Hij werd begraven in de San Domenico in Bologna. In 1234 werd hij door Gregorius IX heilig verklaard. Zijn feestdag is tegenwoordig 8 augustus. In 1268 werd het lichaam van Dominicus geplaatst in een door Nicola Pisano gebeeldhouwd grafmonument. Dominicus inspireerde mensen door zijn opgewekte aard, praktische instelling en scherp oog voor de tekenen van de tijd. Hij richtte een dynamische orde op met als hoofdtaken prediking en zielzorg. Van Dominicus zijn behalve enkele brieven geen geschreven werken bewaard gebleven.
Geschiedenis van de school
In september 1951 begon de RVKO op verzoek van de H. Albertus Magnusparochie in Blijdorp aan de Noorderhaven-kade met de bouw van een jongensschool. Op 1 oktober 1953 werd een (montessori-)kleuterschool St.Jacintha aan de Noorderhavenkade 17d gesticht. De kleuters werden later gehuisvest in lokalen in de Bisschopstraat. Rond 1960 wordt ook de Dominicusschool een gemengde school. Bij het ontstaan van de basisschool wordt de Jacinthakleuterschool gefuseerd met de Dominicusschool.
De St.Jacinthaschool was vernoemd naar Jacintha Marto, die samen met haar broertje Francesco en nichtje Lucia, in Fatima getuigen waren van de verschijning van Maria.
